Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα sling. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα sling. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 11 Φεβρουαρίου 2014

Τι πραγματικά χρειάζεται να αγοράσουμε για το μωράκι που περιμένουμε;;

Την περίοδο που είσαι έγκυος στο πρώτο σου παιδάκι και αρχίζεις να ψωνίζεις τα απαραίτητα για τη "προίκα" του, βομβαρδίζεσαι από ένα σωρό προϊόντα και πληροφορίες χωρίς όμως να ξέρεις τι τελικά θα χρειαστείς πραγματικά και ποια από τα είδη που σου προσφέρουν είναι πρακτικά και ποια όχι. Σαν φρέσκια μανούλα λοιπόν, που αντιμετώπισε το ίδιο πρόβλημα και τελικά διαπίστωσε τα λάθη της, είμαι έτοιμη να μοιραστώ τις εμπειρίες μου μαζί σας. 

Ακόμα δεν έχω αποφασίσει αν η κούνια είναι τελικά μια πρακτική αγορά ή όχι. Θα σας εξηγήσω αμέσως γιατί. Κανονικά οι "πάντες" που ντύνουν και  ομορφαίνουν τη κούνια αλλά και "προστατεύουν" το μωρό από πιθανά (σχεδόν σίγουρα) χτυπήματα έχουν πλέον απαγορευτεί. Στη υπόλοιπη Ευρώπη δεν πωλούνται καν. Θεωρούνται υπαίτιες για το Σύνδρομο Αιφνίδιου Βρεφικού Θανάτου και όταν πλέον μεγαλώσει το μωράκι μας, το βοηθάει να σκαρφαλώσει και να πηδήξει έξω από τη κούνια. Αν δεν βάλεις τη πάντα-όπως εγώ λόγου χάρη- έχεις σιγουράκι τα χτυπήματα σε κεφάλι όπως και τα σφηνώματα ποδιών έξω από τα κάγκελα... Ενώ σε ένα πολύ καλό μεγάλο παρκοκρέβατο, με ένα καλής ποιότητας στρώμα, και περισσότερο χώρο έχει το μικράκι μας και κανένα απολύτως φόβο να χτυπήσει, να μην μπορεί να αναπνεύσει αλλά και να σκαρφαλώσει έξω από αυτό μιας και τα τοιχώματα του είναι φτιαγμένα από διαμπερές, εύκαμπτο υλικό. Επιπλέον κλείνει και μεταφέρεται εύκολα και για ταξίδια ή και σαββατοκύριακα στη γιαγιά. 

Η συρταριέρα- αλλαξιέρα είναι κατά τη γνώμη μου ένα απολύτως άχρηστο αξεσουάρ μιας και συνήθως είναι πολύ κακοφτιαγμένα έπιπλα και το μικράκι μας χωράει πάνω για να το αλλάζουμε το πολύ μέχρι 6 μηνών. Προτιμότερο είναι να επενδύσει κανείς σε μια μεγάλη επιτοίχια ντουλάπα (αν δεν έχει ήδη) και να αγοράσει αλλαξιέρα- μπανιερό την οποία θα έχει στο μπάνιο (αυτές μπαίνουν ακόμα και μέσα στη μπανιέρα ή και το ντουζ) και είναι πολύ μεγαλύτερες και χωράει το μωρό μέχρι τουλάχιστον 12 κιλά. Όμως και πάλι αν καταφέρετε και βρείτε μια  η οποία να ανοίγει πλευρικά (δηλαδή να μην "πέφτει" πίσω η αλλαξιέρα για να μπορέσετε να κάνετε μπάνιο το παιδάκι σας, αλλά να ανοίγει στο πλάι-σαν συρταρωτή πόρτα) ώστε να μπορείτε αμέσως μετά το μπάνιο να το ακουμπήσετε δίπλα για να το ντύστε, είναι ένα χαρακτηριστικό που θα εκτιμήσετε δεόντως όταν θα αναγκάζεστε να κάνετε μόνες σας το νινάκι σας μπάνιο. Φυσικά οι μαίες ορκίζονται στα απλά καθισματάκια που μπαίνουν μέσα στη μπανιέρα όμως πιστέψτε με. Αν όμως και έστω για ένα μόνο χρόνο καταφέρετε να γλυτώσετε τα σκυψίματα, η μέση σας θα σας είναι ευγνώμων, να είστε σίγουρες!!

Μην αγοράσετε από πριν πολλά σεντονάκια, κουβερτούλες ή μπουρνουζοπετσέτες- είναι η νούμερο ένα επιλογή δώρων που θα σας κάνουν και πιστέψτε με- ουδεμία διάθεση δεν θα έχετε να τρέχετε για αλλαγές  με αποτέλεσμα να "φουλάρουν" τα συρτάρια μες σχέδια που πιθανότατα δεν θέλετε καν!!  

Όσα κορμάκια και ολόσωμα φορμάκια και αν έχετε, δεν θα σας φτάνουν- ιδίως αν θηλάζετε που τα μωράκια ενεργούνται διαρκώς (και είναι τόσο ρευστά που λερώνονται για πλάκα), αλλά και αν δίνετε μπουκάλι που κάνουν διαρκώς γουλίτσες ή και εμετούς με αποτέλεσμα να  λερώνουν πολύ συχνά τα ρουχαλάκια τους. (διότι η σαλιάρα σπανίως σε σώζει! Παρεμπιπτόντως οι σαλιάρες ωφελούν κυρίως μόλις αρχίζουν και βγάζουν δοντάκια  και φυσικά αυτές με το κορδόνι δεν είναι καθόλου μας καθόλου πρακτικές. Αυτές με τα χράτσ μπορεί να είναι αλλά θα τις ξεκολλάτε από τα υπόλοιπα ρούχα κάθε φορά στο πλυντήριο με αποτέλεσμα να σας τα χαλάνε- η καλύτερη επιλογή είναι με κουμπιά.) Φυσικά προσέξτε τα κορμάκια και φορμάκια να μην έχουν ραμμένα κουμπιά ή κορδόνια- αποτελούν κίνδυνο) και φυσικά αποφύγετε σαν τρελές τα φορμάκια με κουμπιά στην πλάτη ή στον ποπό, ειλικρινά δεν ξέρω τι σκέφτονται αυτοί που τα φτιάχνουν. Αν δε, βρείτε τα παλαιού τύπου ζιμπουνάκια που έχουν κουμπιά και στο πλάι αντί για μόνο από κάτω, στοκάρετε γιατί θα σας βολέψουν αφάνταστα! 

Γενικότερα να θυμάστε πως όσο χαριτωμένα και αν είναι τα μωράκια μας με τα ρουχαλάκια "εξόδου", δεν παύουν να είναι μωράκια που δεν σε βοηθούν καθόλου στην αγκαλιά με αποτέλεσμα σε κάθε έξοδο σας να παρακαλάτε να του είχατε φορέσει κάποιο ολόσωμο φορμάκι μιας και θα καταλήξετε να παλεύετε κατεβάζοντας διαρκώς τα μπλουζάκια που θα ανεβαίνουν μέχρι το λαιμό και να ψάχνετε τα παπουτσάκια τους που θα πέφτουν στη διαδρομή και σε κάθε αγκαλιά που αλλάζουν. 

Και μιας και μιλάμε για παπούτσια. Ξέρω, ξέρω είναι αξιολάτρευτα! Εγώ μόνο που σας λέω όλες αυτές τις εξυπνάδες έχω καμιά εξαριά ζευγάρια! Όμως. Οι γιατροί λένε πως όσο το παιδί δεν περπατάει τα παπούτσια όχι μόνο δεν χρειάζονται αλλά πιέζουν και το ποδαράκι του μωρού χωρίς λόγο. Αν λοιπόν, θέλουμε απλά να μην κρυώνει το χειμώνα καταλήγουμε και πάλι στα παλιά... πλεκτά παπουτσάκια. Είναι ζεστά, πρακτικά και ότι πρέπει για τα νινάκια μας. 

Στην αγορά του καροτσιού μόνο δυο πράγματα πρέπει να είναι τα κριτήρια σας. Το βάρος του και το πόσο εύκολα κλείνει. Ξέρω δεν είναι εύκολο με τόσα όμορφα σχέδια που κυκλοφορούν στην αγορά, όμως εν τέλει, αν θέλετε να μην νιώθετε μετά από κάθε βόλτα λες και "χτυπιόσασταν" 2 ώρες στο γυμναστήριο, φροντίστε απλά να είναι ένα ελαφρύ καρότσι, που κλείνει εύκολα και φυσικά που να χωράει στο πορτ -μπαγκαζ του αυτοκινήτου σας και στο ασανσέρ του σπιτιού σας. ( ναι έχουν συμβεί και αυτά τα λάθη) 

Τώρα η αγορά του καθίσματος αυτοκινήτου είναι ολόκληρη ιστορία. Πλέον είμαι υπέρ των καθισμάτων πορτ- μπεμπέ διότι δεν χρειάζεται να ξυπνάς το μικράκι σου κάθε φορά που το βγάζεις από το αυτοκίνητο όπως συμβαίνει στα κανονικά καθίσματα. Επίσης το ετοιμάζεις από το σπίτι- του ρίχνεις και μια κουβερτούλα από πάνω αν είναι χειμώνας. (διότι ΠΟΤΕ μα ΠΟΤΕ δεν δένουμε τα παιδάκια μας με το μπουφαν στο κάθισμα του αυτοκινήτου. Να γιατί:  http://www.eimaimama.gr/2012/11/oxi-me-mpoufan-sto-kathisma-autokinhtou.htmlΌταν έρθει λοιπόν η στιγμή να επιλέξουμε κάθισμα για μέχρι 18 κιλά πλέον, πρέπει να λάβουμε υπόψιν μας πως στην Αμερική είναι στα πρόθυρα να ψηφιστεί νομοσχέδιο πως το παιδικό κάθισμα αυτοκινήτου πρέπει να κοιτάει προς τη πίσω μεριά τουλάχιστον μέχρι τα δυο του χρόνια, στη δε Σουηδία είναι υποχρεωτικό μέχρι τα 4 χρόνια. Είναι πολύ πιο ασφαλές σε μετωπική σύγκρουση που συνήθως είναι και οι σοβαρότερες. Επειδή σαν άνθρωπος είμαι της άποψης "Καλύτερα ασφαλής παρά μετανιωμένος" τηρώ πιστά  τους νέους κανονισμούς, όμως να ξέρετε πως λίγες εταιρείες φτιάχνουν ειδικά καθίσματα rear facing και ιδανικά το αυτοκίνητο πρέπει να έχει iso fix. Κάντε την έρευνα σας, τίποτα δεν είναι σημαντικότερο από την ασφάλεια των παιδιών μας.  

Δεν θα σας πρότεινα να πάρετε ούτε ένα μασητικό οδοντοφύιας μιας και από ότι ακούω και από άλλες μανούλες θα βάλουν οτιδήποτε στο στόμα τους εκτός από αυτά, αυτό ακριβώς έχω διαπιστώσει και εγώ. Κάτι ακόμα που θεωρώ μη πρακτικό είναι τα λεγόμενα σελτεδάκια για να  βάζουμε από κάτω όταν αλλάζουμε πάνα σε περίπτωση που λερωθούν. Επειδή όμως η περίπτωση να λερωθούν είναι σχεδόν βεβαιότητα και δεν θα προλαβαίνετε να πλένετε υφάσματα που δεν θα καθαρίζουν κιόλας με αυτά τα ήπια βρεφικά καθαριστικά- προτείνω υποσέντονα μιας χρήσης- δαγκωτό! Είναι φθηνά, τα πετάτε αμέσως και δεν σκάτε και με αυτή τη λεπτομέρεια. Αν δεν θέλετε να αγοράζετε αυτά για τους ενήλικες υπάρχουν και για μωρά, καμιά διαφορά ωστόσο παρά μόνο στην αισθητική μας στο πακέτο!! 

Η αγορά relax για μένα είναι αρκετά απαραίτητη μιας και θα ησυχάσει και θα κρατήσει απασχολημένο το μωρό σας όταν τίποτα άλλο δεν θα το ηρεμεί και εσείς θα πρέπει να κάνετε και καμιά δουλειά, αρκεί να φροντίσετε να πάρετε ένα με δόνηση και λίγα παιχνιδάκια απασχόλησης. 

Και για τέλος κράτησα το πιο σημαντικό κατά τη γνώμη μου. Μην διστάσετε να αγοράσετε sling. Εκτός του ότι θα απολαύσετε τη αίσθηση του μωρού σας πάνω στο σώμα σας, εκτός του ότι θα το απολαμβάνει και το μωρό μιας και θα γαληνεύει δίπλα στους πολύ γνώριμους χτύπους της καρδιάς σας, είναι και απίστευτα πρακτικό. Να γιατί: http://to-imerologio-mias-mamas.blogspot.gr/2014/01/sling-sling.html

Δεν είμαι καμιά τέλεια μαμά, απέχω πολύ από το να τα κάνω όλα σωστά, προσπαθώ όμως πολύ και ενημερώνομαι διαρκώς! Αυτό το λεπτό που μοιράζομαι τις εμπειρίες μου μαζί σας, κάνω και άλλες λάθος ή σωστές επιλογές από τις οποίες μαθαίνω! Ελπίζω να βοήθησα έστω και μια μέλλουσα μανούλα! <3 

https://www.facebook.com/toimerologiotismamasyiannas



Κυριακή 26 Ιανουαρίου 2014

Ευχαριστούμε αλλά δεν θα πάρουμε...

Ευχαριστούμε αλλά δεν θα πάρουμε.... Το κακό αρχίζει με το που γίνεται φανερή η εγκυμοσύνη. Οι συμβουλές, γνώμες και συγκρίσεις ξεκινούν από τότε και συνεχίζουν απτόητα και μόλις γεννήσεις και με τρόμο υποθέτω πως αυτό θα συνεχιστεί και όταν το μωράκι γίνει πλέον νηπιάκι, παιδάκι, φαντάρος και ούτω καθεξής! ΟΛΟΙ έχουν γνώμη για τα ΠΑΝΤΑ! Και δεν εννοώ μόνο τους δικούς μας ανθρώπους που στη τελική έχουν και ένα λόγο παραπάνω. Μιλάω για την κυρία στην ουρά του Super Market, τη γειτόνισσα, τη φίλη της φίλης, τον περιπτερά! Μέχρι και διερχόμενος κύριος με δίκυκλο μου φώναξε μια μέρα ενώ περίμενα να περάσω το δρόμο να πάω στη δουλειά μου και έχοντας αγκαλιά το παιδί, "Που το κουβαλάς μωρήηη θα σου κρυώσειειειειειιιι"... Όχι κύριε μου δεν θα μου κρυώσει έχω φροντίσει να το ντύσω καλά. Εσείς πάλι ευγενέστατος και με όμορφους τρόπους, τα θερμά μου συγχαρητήρια στη δική σας μητέρα.  Όχι κυρία μου δεν πιάνεται μέσα στο sling και ούτε θα πάθουν ανεπανόρθωτη ζημιά τα ποδαράκια του, έχω τη απόλυτη έγκριση του παιδιάτρου. Όχι γλυκιά μου δεν έχει κάτι το μωρό και είναι τόσο ήσυχο, απόλυτα γαληνεμένο είναι και ευτυχισμένο στην αγκαλιά της μανούλας του. Ας κακομάθει κυρία μου, αν δεν ξεκολλάει από τη φούστα μου θα τον πάω εγώ αγκαλιά φαντάρο. Μάλλον δεν έχετε ιδέα για τις καινούργιες μελέτες που αποδεικνύουν πως όση περισσότερη αγάπη νιώσει ένα παιδί, τόσο πιο ανεξάρτητος και γεμάτος αυτοπεποίθηση ενήλικας γίνεται. Όχι κυρία μου αγόρι είναι αλλιώς δεν θα του φορούσα κοτζαμά τράκτορα στη μπλούζα του, θα του φορούσα φούξια κορδέλα. Και στην τελική από που και ως που  επειδή κυκλοφορείς με ένα μωρό αγκαλιά ή στο καρότσι αποκτά κάποιος το δικαίωμα να σε σταματήσει, (ενώ περπατάς και δεν τον γνωρίζεις ΚΑΘΟΛΟΥ) μόνο και μόνο για να σε ρωτήσει πόσο είναι και να σε ενημερώσει με στόμφο ότι φαίνεται μικρότερος/ μεγαλύτερος, "αααα ο δικός μου σε αυτή την ηλικία είχε ήδη πάρει το δίπλωμα οδήγησης" , (ειρωνεύομαι, φαντάζομαι το διαπιστώσατε) , και να στο φιλήσει κιόλας στο χεράκι του έτσι για να βεβαιωθεί ότι θα αποκτήσει και τα δικά του αντισώματα. Επίσης, χαιρόμαστε πάρα πολύ που τα  μωρά που προηγήθηκαν  τα πήγαιναν τόσο καλά στην ανάπτυξη τους και τα έκαναν  όλα πριν την ώρα τους, αλλά εμείς δεν θα μπούμε ποτέ στη διαδικασία συγκρίσεων, το κάθε παιδί είναι μοναδικό και έτσι ακριβώς θα αντιμετωπίζουμε το δικό μας. Πρέπει δηλαδή να σκάσουμε που δεν κάνει "κουπεπέ" - όσο ο παιδίατρος μας δεν ανησυχεί και όσο το ένστικτο μας λέει ότι όλα πάνε καλά - σπουδαία παράλειψη στην αναπτυξιακή του καμπύλη. Κάλως ή κακώς δεν γίναμε γονείς στα 20 μας, (αν και ξέρω γονείς στα 20 πολύ πιο ώριμους και συνειδητοποιημένους από γονείς στα 40), είμαστε αρκετά ενημερωμένοι και υπεύθυνοι και στη τελική αν χρειαστούμε τη συμβουλή σας, θα σας τη ζητήσουμε. Οπότε μην ανησυχείτε, το παιδί είναι στα καλά χέρια, εκεί που όρισε η φύση να είναι. Στων γονιών του. 

Το ημερολόγιο μιας μαμάς




Δευτέρα 20 Ιανουαρίου 2014

Το μωρό μου, εγώ και το sling...

Απ' όταν  βγήκε ο Ρουβάς απο το μαιευτήριο κρατώντας τη πρωτοτοκή του αγκαλιά μέσα σε ένα κομμάτι ύφασμα- δεν ξέραμε τότε- δημιουργήθηκε ντελίριο και η απόλυτη εποχή των sling! 

Εγώ αφού ρώτησα τον παιδίατρο μας και πήρα την απόλυτη έγκριση του, αγόρασα περιχαρής το ολοδικό μου sling.... Και μου λύθηκαν τα χέρια... Ακόμα και όταν τίποτα άλλο δεν τον παρηγορούσε, με το που κούρνιαζε εκεί μέσα στην αγκαλιά μου, ακουμπώντας το κεφαλάκι του στην καρδιά μου, αμέσως γαλήνευε... 

Αλλά και μένα με έχει βόλεψει αφάνταστα, να πετάγομαι το μαγαζάκι της γειτονιάς για λίγα ψώνια ή ακόμα και για μια σύντομη βόλτα στα μαγαζιά, απλά τον "φοράω" και περνάμε και οι δύο υπέροχα... αυτός χωρίς γκρίνιες και εγώ χωρίς σακατεμένη μέση και χέρια... ( και έχοντας πάντα ένα χέρι για να βγάζω το πορτοφόλι μου!!)

 Ουσιαστικά νιώθω λίγο όπως όταν ήταν μέσα στην κοιλιά μου, τον έχω κολλητά στο σώμα μου, λίγο πιο πάνω από το στομάχι μου, το κεφάλι του ακριβώς πάνω στην καρδιά μου. Το συναίσθημα δεν περιγράφεται και το ένστικτο μου λέει πως το αγόρι μου απλά το λατρεύει...

Το μόνο ελάττωμα που βρίσκω στο να "φοράς" το παιδί σου είναι πως δεν μπορείς να ντυθείς και τόσο βαριά-  δεν βολεύει κανέναν από τους δυο- όμως τι να το κάνω το παλτό; Έχω τη θερμοφορίτσα μου και αυτό μου φτάνει.....

Το ημερολόγιο μιας μαμάς