Λοιπόν... να τι έχω πάθει η δόλια η μάνα....
Κάθε μεσημέρι συνηθίζουμε να κοιμόμαστε αγκαλίτσα με το βρωμερό μου μαιμουδάκι...
Το ξεκίνησα επειδή τον ηρεμούσε, το συνέχισα επειδή- ας μην κρύβομαι πίσω από το δάχτυλο μου- μου άρεσε.
Ήταν η δική μας στιγμή....
Το μικρούλι μου όμως όλο κολλάει πάνω μου και θέλει όλη την ώρα αγκαλίτσα...
Κάθε μεσημέρι συνηθίζουμε να κοιμόμαστε αγκαλίτσα με το βρωμερό μου μαιμουδάκι...
Το ξεκίνησα επειδή τον ηρεμούσε, το συνέχισα επειδή- ας μην κρύβομαι πίσω από το δάχτυλο μου- μου άρεσε.
Ήταν η δική μας στιγμή....
Το μικρούλι μου όμως όλο κολλάει πάνω μου και θέλει όλη την ώρα αγκαλίτσα...
Χρόνια τώρα όμως πάσχω από ασβεστοποιό τενοντίτιδα. Και αυτή μου η γλυκιά συνήθεια δεν βοηθάει...
Παθαίνω κρίσεις πόνου και δυσκαμψίας με αποτέλεσμα να δυσκολεύομαι γενικά με το μικράκι μου...
Οπότε, έχω ξεκινήσει τη προσπάθεια να μάθει να κοιμάται μόνος του. Τον κοιμίζω στην αγκαλιά μου και έπειτα τον αφήνω στη κούνια του...
Τα πάμε αρκετά καλά αφού από το μισάωρο που ξυπνούσε αναζητώντας πάλι την αγκαλιά μου, έχουμε φτάσει στη μια ώρα και 10 λεπτάκια... (στην αγκαλιά κοιμάται και 3ωρο άμα λάχει!!!)
Το πρόβλημα μου είναι το εξής.
Δεν μπορώ να κοιμηθώ εγώ....
Μου λείπει η θερμοφορίτσα μου, τα βρωμερά μου πατουσάκια, το υπνωτικό μου....
Τι να κάνωωωωω;;;;
https://www.facebook.com/toimerologiotismamasyiannas
