CT_Challenges και ένας Απρίλιος θεματικός....

Φωτογραφική μανία έχει πιάσει τις μαμάδομπλόγκερς αυτή την χρονιά και πολύ μου αρέσει! Η τρελοτουρίστρια από το CrazyTouristsblogging μας προσκάλεσε για τον Απρίλιο να φωτογραφίζουμε... Και μας χώρισε το μήνα σε θεματικές ενότητες.. Σύμφωνα λοιπόν με την έμπνευση της, ο Απρίλιος μου ήταν αυτός... 

Κάτι όμορφο... 

Το "κάτι όμορφο" με δυσκόλεψε περισσότερο από όλα μιας και για μένα έχει τεράστιο εύρος... Για να το περιορίσω αποφάσισα να φωτογραφίζω κάθε μέρα κάτι που θεωρώ όμορφο μέσα από το σπίτι μου... 

Ο μπουφές με τις αγαπημένες μου φωτογραφίες, κάτω από τον αγαπημένο μου πίνακα, την ώρα που δύει ο ήλιος και τα λούζει όλα με φως....

Το καντηλάκι μου καίει μόνιμα τα 4 τελευταία χρόνια στο σπιτικό μας και είναι από τις λατρεμένες μου εικόνες μέσα στο σπίτι... Μόλις το βλέπω σβηστό, μοιάζει ο χώρος σκοτεινός...

Λατρεύω τις φωτογραφίες δεν είναι μυστικό! Ο διάδρομος λοιπόν του σπιτιού φιλοξενεί κάποιες ακόμα πολύ αγαπημένες και πάντα μα πάντα μου φτιάχνουν την διάθεση και αναπολώ... 

Αυτός ο υπέροχος πίνακας είναι φτιαγμένος από τα χεράκια του σούπερ ήρωα μπαμπά μου και απλά τον λατρεύω. Μαζί με το παλιό ψυγείο αντίκα της γιαγιάς μου αποτελούν αγαπημένη γωνία μέσα στο σπίτι.

Η αναμονή... Ως βαθιά ρομαντική ψυχή δεν χρειάζονται εξηγήσεις γιατί βρίσκω αυτόν τον πίνακα όμορφο...

Δώρο της αδελφής μου από Τυνησία και απλά αγαπώ.

Ένα βιβλίο...

Ήταν η αγαπημένη μου ενότητα αφού βρήκα αφορμή να χωθώ ακόμα μια φορά στην βιβλιοθήκη μου και να αναζητήσω τα αγαπημένα μου βιβλία όλων των εποχών...

Γιατί κάθε ρομαντική ψυχή που σέβεται τον εαυτό της οφείλει να έχει και μια σκοτεινή πλευρά...

Ο Ντίκενς είναι μακράν ο αγαπημένος μου συγγραφέας.

Ένα βιβλίο που ρούφηξα στα 15 μου χρόνια και έκτοτε έχω διαβάσει πάνω από 50 φορές. 

Λατρεμένες Μεγάλες Προσδοκίες.

Κι όμως το αγαπώ...

Δεν υπάρχει βιογραφία του Elvis που να μην έχω... Μια εξ αυτών δώρο από- ποιον άλλον- την αδελφή μου...

Λόγω του ότι γεννήθηκα στην Αφρική έχω σχεδόν κάθε βιβλίο που φέρει στον τίτλο το όνομα... Από τα αγαπημένα μου.

Τα τελευταία χρόνια οι αναγνώσεις μου έχουν στραφεί προς βιβλία θρησκευτικού περιεχομένου και φυσικά ο Άγιος- πλέον- Παΐσιος είναι από τους αγαπημένους μου. Το συγκεκριμένο έχει μεγάλη αξία για μένα αφού μου το έδωσε ο πνευματικός μου.

Και κάτι για να επιστρέψουμε στην τωρινή πραγματικότητα.. ;-)

Χρώματα...

Από χρώματα... παντού... Αν δε έχεις και ένα μαιμουδάκι στην ζωή σου τότε τα χρώματα αποτελούν πλέον καθημερινότητα! 

Αυτό το πάπλωμα μου το έχει χαρίσει η πεθερά μου η οποία το είχε από όταν ο Παναγιώτης γεννήθηκε. Με συγκινεί το πόσο ζωντανά είναι ακόμη τα χρώματα...

Το μπαλκόνι μας φέτος από rustic chic έγινε μαιμουδάκι σικ!

Ουρανός...

Λατρεμένο μου θέμα αφού δεν περνάει μέρα που να μην θαυμάσω τον ουρανό και να μην σκεφτώ τι θαυμαστό μεγαλείο αποτελεί...

Η γειτονιά μου... 


'Εχω μια υπέροχη γειτονιά, όπου αν εξαιρέσεις τα δεκάδες σκυλιά που πάντα γαβγίζουν ταυτόχρονα και τους εξαιρετικά προκομμένους κατοίκους της που πάντα κάτι μαστορεύουν, κόβουν, χτίζουν, είναι και πολύ ήσυχη και ιδανική για παιδιά. Σε απόσταση αναπνοής έχουμε ένα γήπεδο μπάσκετ, μια παιδική χαρά και μια υπέροχη πλατεία. Είμαι όμως της λεπτομέρειας και να μερικές από αυτές που αγαπώ..

Η δική μου θέση parking πάντα! (τα καλά των περιχώρων!)

Παρόλο που η πρό(σ)κληση της Αντωνίας με δυσκόλεψε λιγάκι, σε συνδυασμό με την καθημερινή μου συμμετοχή στο Φωτογράφισε το, τελικά τα κατάφερα! 

Τρελοτουριστάκι αναμένω την επόμενη παγίδα σου...!  

Πράγματα που με κάνουν και χαμογελώ...

Άλλη μια φωτογραφική πρό(σ)κληση αυτή την φορά από την Αντωνία και το CrazyTourists blogging! 

Πράγματα που με κάνουν και χαμογελώ.... 

Να αποκοιμιέται το μαιμουδάκι στην αγκαλιά μου και να χαζεύω αυτό το τόσο γαλήνιο προσωπάκι...

'Ενα απρόσμενο δώρο από μια βαθιά ευαίσθητη ψυχή... Και όταν αυτό το δώρο είναι προσωπικό αντικέιμενο το οποίο όμως δίνει απλόχερα στο μαιμουδάκι μόνο και μόνο επειδή γέλασε όταν το είδε... τότε με κάνει να χαμογελώ ακόμα πιο πλατιά.. 

Το κορμάκι με τουτού της ανιψούλας μου, το οποίο ανυπομονώ να την δω να  φοράει στη newborn photoshoot που της κάνουμε δώρο.. 

Ο ουρανός μόλις αρχίζει να γεμίζει με "απειλητικά" σύννεφα... Όσο πιο μαύρα, τόσο το πιο μεγάλο το χαμόγελο... (είμαι παιδί της βροχής τι μπορώ να πω;)

Η φουσκωμένη κοιλίτσα του μαιμουδιού μετά από τρελό φαγοπότι... (δηλαδή παστίτσιο και χυμό πορτοκάλι- δεν ξέρει να βάζει stop σε αυτά τα δυο!) 

Να κρύβονται μπαμπάς και γιος στο "σπιτάκι" τους και να παίζουν οι δυο τους με τις ώρες.. 

Μια ζεστή, μεγάλη κούπα καφέ και λίγο blogging... 

Μια χειμωνιάτικη βόλτα στην θάλασσα, εγώ και τα αγόρια μου... 

Ένα καλά κρυμμένο μήνυμα από το άλλο μου εγώ, (αυτό που γουργουρίζει), σε μέρες που δεν έχουμε ιδωθεί πολύ... 

Να τρυπώνει στο σπίτι σου μέσα από το παράθυρο ένα εκτυφλωτικό ηλιοβασίλεμα... 

'Ενα εκτυφλωτικό ηλιοβασίλεμα μαζί με σύννεφα στον ουρανό.. (my kind exactly!) 

Χαμογελώ και με πολλά ακόμη... Τι να πω. Μάλλον είμαι άνθρωπος της στιγμής, άνθρωπος της λεπτομέρειας... Μα θα γινόμουν γραφική... Ίσως σε κάποια άλλη πρόκληση.. 

#CTchallenges