Ένα ποντικάκι δυόμιση κιλά.....

27.01.15, 09:40 το πρωί ανοίγουν μετά από αναμονή 1 ώρα και 40 λεπτά οι πόρτες των χειρουργείων και μας ανακοινώνουν πως γεννήθηκες. Μαμά και κόρη γερές και δυνατές. 

Επιτέλους ανάσανα. "Μαμά και κόρη γερές και δυνατές". Δεν θέλω να ακούσω τίποτε άλλο. Αυτό μου φτάνει. 

Δεν αφήνω ωστόσο την πόρτα στιγμή. Η μανούλα σου με έχει ορίσει φύλακα των πρώτων σου ρούχων και τα κρατώ αγκαλιά σαν ότι πιο πολύτιμο. Εν τέλει τα παραδίδω μα πάλι δεν φεύγω. Θέλω να σε δω, θέλω να σε γνωρίσω. 

Επιτέλους. 10:20 ανοίγουν και πάλι οι πόρτες και να'σαι. Ίδια ο πατέρας σου. Μα με την τσαχπινιά και όλη αυτή την υπόγεια δύναμη της μητέρας σου. Μόλις 2520 γραμμάρια μα ξαφνικά γέμισες τον χώρο όλο. Δεν βλέπω παραπέρα παρά μονάχα εσένα. Ανοίγεις τα μάτια σου χωρίς δισταγμό και κοιτάς πέρα από αυτά που βλέπουμε εμείς... Ένα τσούρμο άτομα από πάνω σου μα εσύ δεν χάνεις την ψυχραιμία σου. Γεννημένη για αυτά- το βλέπω από τώρα... 

11 η ώρα και εγώ στο δωμάτιο. Ο πατέρας σου με έχει ορίσει υπεύθυνη μέχρι να έρθουν οι ίδιοι. Περιμένω με αγωνία να σε φέρουν. Ξαφνικά μια νοσοκόμα με καλεί να πάω να σε πάρω. Τι τιμή... Η ψυχή μου τρέμει- μα στα χέρια μου δεν το επιτρέπω- περήφανη και καμαρωτή σε φέρνω στο δωμάτιο και κάθομαι από πάνω σου μέχρι να έρθει η μανούλα... 

Το δωμάτιο όλο μυρίζει Θεό. Αν εσύ δεν είσαι θαύμα, τότε τι; Το δέρμα σου απαλό σαν βελούδο και τα μάτια σου καθάρια από κάθε τι. Είσαι φρέσκια παραλαβή, λευκός καμβάς που πάνω του θα φανερώνεται σιγά σιγά  μια μοναδική ζωγραφιά. Αυτή της ζωής σου. 

Σου εύχομαι να είναι πολύχρωμη. Με χρώματα έντονα μα και απαλά. Το άσπρο και το μαύρο να μην λείπουν. Γιατί το άσπρο είναι η αγνότητα που έχεις αυτή τη στιγμή και εύχομαι να την διατηρήσεις όσο το δυνατόν πιο ανέγγιχτη. Το μαύρο είναι οι δυσκολίες που θα συναντήσεις στη ζωή σου, μα που μέσα από αυτές θα διαμορφωθείς και θα γίνεσαι ακόμα καλύτερος άνθρωπος. Νομίζω πως το μαύρο μας βοηθάει να ξαναγυρίσουμε σε αυτό το εκτυφλωτικό άσπρο που έχει η ζωγραφιά μας όταν γεννιόμαστε. Σου εύχομαι αυτό τον καμβά να τον αξιοποιήσεις γιατί είναι δώρο. Θείο δώρο. 

Είσαι μόλις 3 ημερών και ήδη σε αγαπάνε τόσοι... Τόσο... Έχεις έναν υπέροχο πατέρα που σε λέει "μπουμπού" και λιώνει... Και μια μαμά... Μα τι μαμά... Έχεις την καλύτερη μαμά του κόσμου όλου. Στο υπογράφω και γραπτώς. Δεν το ξέρει ακόμα, μα το ξέρω εγώ. Σε αγαπάει περισσότερο και από την ίδια της τη ζωή. Δεν θα σου ζητάει πολλά στο λέω εγώ.  Μόνο καμιά αγκαλιά και κάνα "σ'αγαπώ". Αυτά της φτάνουν. Άκου με εμένα που σου λέω. Κάνε αυτά και ότι θες θα την κάνεις!

Ποια είμαι εγώ; Η θεία σου. Που σε περίμενα τόσα χρόνια. Και είσαι όπως ακριβώς σε φανταζόμουν και ακόμα καλύτερη. Δεν είμαι τόσο γλυκιά όσο η μαμά και θα αργήσεις να καταλάβεις το χιούμορ μου... Μα θα σε γαργαλάω μέχρι να παρακαλάς για έλεος και θα σου δίνω κρυφά στο χέρι κουλουράκι... Θα με έχεις πάντα δίπλα σου -εάν και εφόσον το επιθυμείς. Θα είμαι ένα βήμα πίσω σου και ένα βήμα εμπρός σου- πάντα. Η αγκαλιά μου θα είναι πάντα ανοιχτή.... 

 Και μην ξεχνάς πως υπάρχει και ένα μαιμουδάκι που ήδη υπόσχεται να σε αγαπά, να σε φροντίζει και να μοιράζεται μαζί σου όλα του τα παιχνίδια εκτός από το πειρατικό καράβι. (μην τα θες και όλα!) Και έναν θείο σκέτη γλύκα. Και μην μου σουφρώνεις τα φρυδάκια όταν ακούς τη φωνή μου... πληγώνεις τα συναισθήματα μου... 

Συνεννοηθήκαμε ποντίκι; (ε,ναι!) 

Σε αγαπώ πολύ! 

Το ημερολόγιο μιας μαμάς

Μια εγκυμονούσα, η τρελή αδελφή της και ένα αναπάντεχο belly brunch!

Ναι, ναι το ξέρω... Έκανα κοτζαμάν baby shower... Παρήγγειλα και ξαναπαρήγγειλα ένα σωρό δωράκια... Το δήλωσα ξανά και ξανά πως θα γίνω θεία... Κοινώς σας ζάλισα κομματάκι τον έρωτα... 

Τι να κάνω όμως; Αδελφή μου είναι και όσο θυμάμαι τον εαυτό μου είναι πάντα ένα βήμα μπροστά μου έτοιμη να δεχτεί όλα τα πυρά για μένα... Πάντα ένα βήμα πίσω μου να φυλάει τα νώτα μου...

Όταν λοιπόν διαπίστωσα πως  όσο κοντεύουν οι μέρες που θα φέρει στον κόσμο την κορούλα της τόσο η ίδια αγχωνόταν, αποφάσισα να κάνω κάτι για αυτό. Κάλεσα λοιπόν τους πιο κοντινούς μας ανθρώπους για ένα σούπερ ντούπερ  πρωινό ή αλλιώς ένα super duper brunch ώστε να ανεβάσουμε λίγο τη διάθεση της μέλλουσας μανούλας και να την γεμίσουμε με όλη μας τη θετική ενέργεια! 

Σήκωσα λοιπόν τα μανίκια, σημείωσα το menu στο ολοκαίνουργιο binder μου και μπήκα στη κουζίνα! Σιροπιαστά κρουασανάκια κόλαση με γέμιση πραλίνας, (ανάρτηση των οποίων να αναμένετε με αγωνία!), κέικ βανίλιας με γλάσο σοκολάτας, μπισκοτάκια πορτοκαλιού, γλυκά ψωμάκια για να βουτυρώσουμε και να μαρμελαδώσουμε (!), τοστάκια, χορτόπιτα με σπιτικό φύλλο, βραστά αυγά, (αδυναμία της εγκυμονούσας), φρεσκοστυμένη πορτοκαλάδα και γαλλικός καφές ήταν το menu μας και φυσικά όταν έστησα το τραπέζι η αγαπημένη μου ώρα! (λατρεμένο art de la table!)

Η μέλλουσα μανούλα έφτασε στην ώρα της, (χεχε με έχει μάθει πια την αγγλίδα!) και απαστράπτουσα όπως πάντα! Ο καφές σερβιρίστηκε από την οικοδέσποινα- (όχι παίζουμε!) και η μέλλουσα μανούλα τίμησε φυσικά κάθε τι στον μπουφέ ενώ με διαβεβαίωσε πως όλα είναι υπέροχα! Το κλίμα ήταν γενικότερα πολύ όμορφο και περάσαμε ένα ξεχωριστό πρωινό! 

Όλη μας η θετική ενέργεια και αύρα γέμισε το σπιτάκι μας και έχω και τα πιατικά που μάζεψα να το αποδεικνύουν... (τίποτα δεν γίνεται τυχαία!) 

Η κοιλίτσα μας τούρλα και πιο στρογγυλή και όμορφη από ποτέ! Με το καλό χαζοβιόλα μου! Ανυπομονώ περισσότερο από όσο μπορείς να φανταστείς... 

Το ημερολόγιο μιας μαμάς

Θα γίνω θεία!!!!!!!!!!!

Λατρεύω να πειράζω τους ανθρώπους που αγαπώ. Το ξέρω είναι ενοχλητικό και χρειάζεται κανείς καμιά φορά και χρόνια να το συνηθίσει, μα το λέω και το δηλώνω- όσο σε πειράζω σε αγαπάω, μόλις σταματήσω τότε να ανησυχήσεις. 

Ο πρώτος και αγαπημένος μου στόχος για πείραγμα είναι φυσικά η αδελφή μου. Αυτό που λατρεύω να της λέω -και είναι διαχρονικό- είναι πως πρέπει να θυμάται πως πάντα μα πάντα θα είναι μεγαλύτερη από εμένα. (4 χρόνια κατ' εμέ, 3 κατά την Φωφώ, η αλήθεια είναι στην μέση!) 

Εφόσον λοιπόν είναι μεγαλύτερη μου, (χεχε), πάντα πίστευα πως θα γίνω πρώτα θεία και μετά μανούλα. Η ζωή όμως έχει έναν παράξενο τρόπο να ανατρέπει  τα σχέδια μας και έτσι- ενάντια σε όλες τις προκλήσεις- έγινα πρώτα μανούλα. 

Ήρθε όμως πλέον η ώρα να γίνω και θεία... Ε, ναι! Είναι ανακοινώσιμο με την επίσημη άδεια του ζεύγους! Θα γίνω θεία και μάλιστα θα αποκτήσω ανιψούλα... 

Μετά από μια παλίνδρομη κύηση, πολύ άγχος και πολλές μα πολλές εξετάσεις, αφού σαν και εμένα και η Φωφώ το σύνδρομο Turner, θρομβοφιλία αλλά και προδιάθεση διαβήτη, εκεί που δεν το περίμενε καθόλου μα καθόλου, έγινε το θαυματάκι μας.... 

Ξεκινήσαμε αμέσως καθημερινές αντιπηκτικές και διατροφή,  με εμένα να την σκοτίζω συνεχώς να προσέχει αλλά ταυτόχρονα να την διαβεβαιώνω πως όλες οι αρνητικές πιθανότητες εξαντλήθηκαν σε μένα και να μην ανησυχεί καθόλου ενώ ήμουν απολύτως σίγουρη και διατυμπάνιζα παντού πως θα κάνει αγόρι!! 

Παραδόξως, (σπάνια έχω άδικο- χεχε) έπεσα έξω...  Η χαρά όμως είναι απερίγραπτη όπως και να έχει... Απλά τώρα έχω μια πιο ξεκάθαρη εικόνα για το "χαμό" που θα γίνει στο baby shower... 

Ε ναι λοιπόν θα γίνω και εγώ θεία! Από την αδελφούλα μου! 

Με το καλό να μας έρθεις μικρούλα μου.. Και σου υπόσχομαι πως θα είμαι η καλύτερη θεία του κόσμου όλου... Θα με λατρέψεις είναι βέβαιο- όπως είναι βέβαιο πως θα λατρέψω εγώ εσένα... Και το μαιμουδάκι ανυπομονεί να αποκτήσει την τρίτη ξαδελφούλα του... Να σε αγαπάει και να σε προστατεύει και αυτός από κάθε κακό... 

Σε περιμένουμε... 

https://www.facebook.com/toimerologiotismamasyiannas?ref=hl