Δευτέρα, 12 Ιανουαρίου 2015

Τα ξέχασα ήδη όλα...

Σήμερα ήταν μια "μαμαδοδύσκολη" ημέρα... 

Ξύπνιοι από τις 5 το πρωί... Το μαιμουδάκι με πολύ υπερένταση και κάμποση γκρίνια για τα δεδομένα του... Με ξαφνικά και αναίτια ξεσπάσματα γοερού κλάματος, με καμία διάθεση για να φάει το οτιδήποτε.... 

Και λίγο πριν κοιμηθεί τρελό ντελίριο κεφιού και με τεράστια διάθεση για χαδάκια και αγκαλίτσες... Και ενώ η κούραση χτυπάει κόκκινο, οι ώμοι πονάνε οικτρά και σχεδόν κλείνουν τα μάτια σου ενώ τον έχεις αγκαλιά... σηκώνει το κεφαλάκι του λίγο πιο πάνω και κολλάει το μάγουλο του στο δικό σου... 

"Σε αγαπώ" του λες και ακουμπάει την ζεστή και τόσο απαλή παλάμη του στο μάγουλο σου... Και αποκοιμιέται έτσι.. εκεί... 

Τα ξέχασα ήδη όλα....

Ατελείωτη βλεφαρίδα μου, εσύ...

Το ημερολόγιο μιας μαμάς


21 σχόλια:

  1. Πως να μην τα ξεχάσεις όλα...μα όλα!!! Αγάπη μου γλυκιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μα δεν είναι φοβερό... Ένα άγγιγμα ή ένα χαμόγελο πως μπορούν να σου αλλάξουν τη διάθεση!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αχ αυτά τα χεράκια !!! Νομίζω ότι ειναι ο,τι καλύτερο !!!!φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αθηνά μου, όταν με αγγίζει έτσι σε τέτοιες στιγμές είμαι ικανή να κοιμηθώ στο λεπτό.. Τόση χαλάρωση... <3

      Διαγραφή
  4. Αχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχχ....................! Δεν έχω κάτι άλλο να πω......φιλιάαα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Λιώνω... ετσι κοιμόμαστε και εμείς τώρα!!! ❤❤❤

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Αυτή η τόσο γλυκιά και αθώα αγκαλιά τους, κρύβει μέσα όλου του κόσμου την χαρά!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Τι γλυκιά ανάρτηση Γιάννα μου. Βγάζει πολύ τρυφερότητα που σε έχω καταλάβει ότι έχεις :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Έτσι παθαίνω κι εγώ...όσο κι αν ταλαιπωρούμαι κατά τη διάρκεια της μέρας, όσο κι αν με ζαλίζουν μερικές φορές, όσο κι αν τρελαίνομαι με τις αταξίες του μεγάλου και τις αρνητικές του συμπεριφορές (βλέπεις τα 'χουμε κι αυτά πλέον αφού είναι 4 χρονών & 3 μηνών), όταν μ'αγκαλιάζουν ή με φιλούν ή έρχονται και χώνονται μέσα στην αγκαλιά μου, τότε ΝΑΙ ΤΑ ΞΕΧΝΑΩ ΟΛΑ!
    Να τον χαίρεσαι φιλενάδα το γιόκα σου, είναι μια τρέλα! φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μαράκι μου γλυκό, σε ευχαριστώ πολύ, να είσαι καλά! Είδες τα τερατάκια μας τι υπερφυσικές ικανότητες έχουν; Σε φιλώ γλυκά γλυκά!! <3

      Διαγραφή
  10. εντάξει.... αυτό που λατρεύω σε εσένα είναι ότι γράφεις ολόκληρη ανάρτηση για μια τόσο δα στιγμούλα!
    Διαγραφή όλο το σχόλιο!
    Μια τόσο μεγάλη στιγμή, χώρεσε σε τόσες λίγες γραμμές!

    Πέρα από το ότι απολαμβάνω την κάθε σου ανάρτηση, αγαπώ ότι γράφεις σαν να μην σε διαβάζει κανείς!
    Είσαι το άλλο μου μισό στο blogging!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάρθα μου... και εγώ αυτό που λατρεύω σε σένα είναι πως με έχεις καταλάβει και "διαβάσει" τόσο καλά... Αυτές οι μικρό-μεγάλες στιγμές είναι που θα με αποτελειώσουν...Σε ευχαριστώ και πάλι για τα τόσα και τόσο όμορφα λόγια σου.. Με συγκινείς και ήρθαν την κατάλληλη στιγμή.. <3

      Διαγραφή
  11. Αχ, έτσι γίνεται :-) Μια αγκαλίτσα θέλουμε, μια στιγμούλα και πάνε όλα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή