Τρίτη, 28 Ιουλίου 2015

Αλμυρά Μπισκοτάκια με τυρί και ελαιόλαδο! (της μοναδικής Αντωνίας!) Πανεύκολα και πεντανόστιμα!

Όλο και περισσότερο από τότε που έγινα μανούλα, εκτιμώ τις εύκολες συνταγές- ξέρετε αυτές που θέλουν είτε λίγα, είτε πολύ βασικά υλικά που πάντα έχουμε σπίτι μας, που είναι όσο πιο γρήγορες γίνεται στην προετοιμασία και εκτέλεση και φυσικά να είναι το αποτέλεσμα γευστικό! 

Ειδικά τώρα πια που το μαιμούδι θέλει συνέχεια κάτι να τσιμπολογάει και προσπαθώ το τσιμπολόγημα να αποτελείται από όσο το δυνατόν πιο υγιεινές και σπιτικές επιλογές, τέτοιες συνταγές τις αγαπώ ακόμα περισσότερο και φυσικά τις μοιράζομαι! 

Το προηγούμενο λοιπόν Σαββατοκύριακο πήγαμε στο παιδικό πάρτι για τις κόρες της Κελλούς μου και  η Αντωνία, (η cool θεία!),  είχε φτιάξει υπέροχα αλμυρά μπισκοτάκια τυριού! Το μαιμούδι τα τσάκισε! Της ζήτησα την συνταγή φυσικά, την επόμενη την είχα στο inbox μου και αφού πήρα την άδεια της, (χεχε) σας την παραδίδω! 





Υλικά: 

1 κούπα τριμμένο τυρί ( κρητική κεφαλογραβιέρα, κεφαλοτύρι ή άλλο σκληρό ή ημίσκληρο τυρί) 2 κούπες αλεύρι που φουσκώνει μόνο του ½ κούπα ελαιόλαδο ½ κούπα νερό ¼ - ½ κουταλάκι αλάτι (ανάλογα το είδος του τυριού) 2 κουταλιές γάλα Σουσάμι μαύρο ή άσπρο Εκτέλεση: Βάζουμε το τυρί , το αλεύρι και το αλάτι σε λεκανίτσα και τα ανακατεύουμε. Προσθέτουμε το ελαιόλαδο και το νερό σταδιακά και ζυμώνουμε να γίνει μια μαλακιά ζύμη. Αφήνουμε να ξεκουραστεί κανένα τέταρτο και την ανοίγουμε με το χέρι μας ή με το ρολό ανοίγματος σε χοντρό φύλλο (πάχους περίπου μισού εκατοστού). Κόβουμε με κουπ πατ τα μπισκοτάκια και τα αραδιάζουμε στο ταψί.Το περίσσευμα της ζύμης το ξαναμαζεύουμε , ξανανοίγουμε και ξανακόβουμε. Γι αυτό δεν βάζουμε αλεύρι στο άνοιγμα για να μη σκληρύνουν. Προτιμούμε να παίρνουμε μικρά κομμάτια ζύμης. Τα περνάμε με ελάχιστο γάλα και τα πασπαλίζουμε με άσπρο ή μαύρο σουσάμι. Τα ψήνουμε σε προθερμασμένο, στους 200 βαθμούς, φούρνο για 20 λεπτά ή μέχρι να χρυσίσουν.

Τα tips της Αντωνίας:
  • Διατηρούνται σε κλειστό δοχείο. Δεν λέω πόσο κρατάνε γιατί δεν είναι πολλά (ένα ταψάκι του φούρνου όλο κι όλο) και φεύγουν γρήγορα.
  • Το τυρί που χρησιμοποιώ συνήθως είναι κεφαλογραβιέρα που έχει ξεμείνει , ή τριμμένο κεφαλοτύρι αλλά μπορούμε να βάλουμε ό,τι τυρί μας περισσεύει ή μείγμα τυριών.
  • Μπορούμε να τα κάνουμε πιο μεγάλα (αλλά λίγο πιο λεπτά) και να τα χρησιμοποιήσουμε σαν βάση για καναπεδάκια
Δεν χρειάζεται να συμπληρώσω πολλά παρά μονάχα πως εγώ έβγαλα περίπου 50 τμχ με αυτή την δόση, χρησιμοποίησα κεφαλοτύρι Δανίας, συνεπώς έβαλα ελάχιστο αλάτι μιας και είναι πολύ αλμυρό τυρί και λίγη ζύμη που μου περίσσεψε στο τέλος την έπλασα απλά με τα χέρια μου σε 6 μεγάλα σχετικά μπισκότα στο σχήμα των σαβουαγιάρ και βγήκαν τέλεια! (το αναφέρω για μια μέρα που βαριέστε να κόψετε με τα κουπ πατ- δεν είναι απαραίτητο!) Τα συγκεκριμένα ούτε φωτογραφία δεν πρόλαβα να τα βγάλω αφού τα ρήμαξαν αμέσως πατέρας και γιος! (το χεράκι το βλέπετε που τα αρπάζει στην άκρη της πιατέλας;;!!)





Για μένα είναι ιδανικό συνοδευτικό για ένα ποτήρι παγωμένο γάλα, (που λατρεύω να πίνω το καλοκαίρι) αλλά και ότι πρέπει για την θάλασσα ή την βόλτα στην παιδική χαρά και το πάρκο! (και φυσικά για παιδικό πάρτι!!)

Να τα δοκιμάσετε, είναι πραγματικά υπέροχα και πανεύκολα! Το μαιμουδάκι πάντως σας τα προτείνει!! (δυο- δυο, στο στομαχάκι, δυο-δυο!)


9 σχόλια:

  1. μμμμμ φαινονται τελεια!! με το δικιο του τα τρωει δυο δυο το μαιμουδακι!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πραγματικά πανεύκολη συνταγή και ότι πρέπει για την παραλία...για παντού δηλαδή!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φαίνονται πεντανόστιμα
    Φιλάκια ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Φαινονται τελεια θα τα δοκιμασω συντομα!!!
    Μηπως γίνεται να τα κανουνε σαν κριτσινάκια (λεπτα και μακρόστενα), φουσκώνουν στο ψήσιμο;
    Φιλάκια Ηρώ ♡

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ηρώ μου πιστεύω πως ναι! Μια χαρά θα είναι! Δοκίμασε τα και πες μου! Φιλάκια πολλά!

      Διαγραφή
  5. Τα έκανα και έγιναν φανταστικά!!! Τα έφτιαξα μόνο μακρόστενα και στρογγυλά σαν δαχτυλίδια και έγιναν ανάρπαστα είχα και τραπέζι σήμερα (30.3 γεννήθηκε η Αγάπη μου και σκέφτηκα να κάνω ένα τραπέζι προς τιμήν της, που πήγε ανέλπιστα καλά) μέχρι και η πεθερά μου είπε ότι ήταν τέλεια που δεν το λέει και εύκολα...ούτε ένα δεν έμεινε!!!
    Φιλιά,Ηρώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή